Το 1899, ο Nikola Tesla κατέγραψε παράξενες ηλεκτρικές μεταβολές που πίστευε ότι ίσως προέρχονταν από άλλον πλανήτη. Το 1962, δύο μηχανικοί επανεξέτασαν την ιστορία και διατύπωσαν μια ακόμη πιο ανατριχιαστική υπόθεση: μήπως κάποιος είχε ήδη απαντήσει στα σήματα της Γης;
Το 1962, δύο μηχανικοί της IBM παρουσίασαν μια εργασία με ένα αρκετά ασυνήθιστο ερώτημα για επιστημονικό συνέδριο. Μήπως η ανθρωπότητα είχε λάβει μηνύματα από εξωγήινους χωρίς να το καταλάβει; Και δεν αναφέρονταν σε UFO, ιπτάμενους δίσκους ή μυστικές στρατιωτικές βάσεις… Είχαν βάλει στο μικροσκόπιο τρία πραγματικά ονόματα: Nikola Tesla, Guglielmo Marconi και David Todd.
Η θεωρία τους περιλάμβανε ραδιοσήματα, παράξενους κώδικες και μια χρονική απόσταση 22 ετών. Αρκετά για να αναρωτηθεί κανείς μήπως το πρώτο «γεια» από το διάστημα χάθηκε μέσα στα παράσιτα…
Η νύχτα που ο Tesla πίστεψε ότι κάποιος επικοινωνούσε μαζί του
Το 1899, ο Tesla πραγματοποιούσε πειράματα υψηλής τάσης στο Colorado Springs των ΗΠΑ. Ενώ μελετούσε ηλεκτρικές διαταραχές, παρατήρησε επαναλαμβανόμενες μεταβολές στα όργανά του. Σύμφωνα με όσα έγραψε αργότερα, παρουσίαζαν τέτοια περιοδικότητα και αίσθηση αριθμητικής τάξης, ώστε δυσκολευόταν να τις θεωρήσει τυχαίες. Αρχικά ένιωσε φόβο. Έπειτα σχημάτισε μια σκέψη που θα τον ακολουθούσε για χρόνια: μήπως επρόκειτο για σήματα ελεγχόμενα από κάποια νοημοσύνη;
Το 1901, στο άρθρο του «Talking with the Planets», περιέγραψε δημόσια την εμπειρία. Δεν είχε αποκωδικοποιήσει μήνυμα, όμως θεωρούσε πιθανό να είχε εντοπίσει την πρώτη προσπάθεια επικοινωνίας μεταξύ πλανητών. Έτσι, ο άνθρωπος που προσπαθούσε να μεταδώσει ενέργεια χωρίς καλώδια βρέθηκε να αναρωτιέται αν κάποιος, πολύ μακριά, είχε ήδη βρει τρόπο να μας μιλήσει…
Ο Marconi, ο Άρης και οι παράξενες εικόνες
Το 1921, ο Guglielmo Marconi μίλησε επίσης για ανεξήγητα ραδιοσήματα, ορισμένα από τα οποία θύμιζαν τον κώδικα Μορς. Τρία χρόνια αργότερα, ο αστρονόμος David Todd οργάνωσε ένα πείραμα ακρόασης του διαστήματος, καθώς ο Άρης πλησίαζε τη Γη. Τον Αύγουστο του 1924, χρησιμοποιήθηκε συσκευή που μετέτρεπε τα λαμβανόμενα ραδιοσήματα σε φωτεινά ίχνη πάνω σε φωτοευαίσθητη ταινία. Στις καταγραφές εμφανίστηκαν τελείες, παύλες και περίεργοι σχηματισμοί. Μεταγενέστερες αφηγήσεις μίλησαν ακόμη και για μορφές που έμοιαζαν με πρόσωπα. Ήταν απλώς παράσιτα που απέκτησαν σχήμα; Ή κάτι πιο ασυνήθιστο;
Το 1962 και η θεωρία της απάντησης από το Διάστημα
Από τις 13 έως τις 18 Νοεμβρίου 1962, στο συνέδριο της American Rocket Society στο Λος Άντζελες, παρουσιάστηκε η εργασία «An Historic Report on Life in Space: Tesla, Marconi, Todd». Οι συντάκτες της, C. D. Jackson και R. E. Hohmann, εξέτασαν τις παλιές καταγραφές αναζητώντας μια πιθανή σύνδεση. Η πιο εντυπωσιακή ιδέα τους αφορούσε δύο χρονικά διαστήματα περίπου 22 ετών ανάμεσα σε πρώιμες εκπομπές ραδιοσημάτων και μεταγενέστερες ανεξήγητες λήψεις.
Γιατί 22 χρόνια;
Επειδή ένα σήμα που ταξιδεύει με την ταχύτητα του φωτός θα χρειαζόταν περίπου 11 χρόνια για να φτάσει σε ένα κοντινό αστρικό σύστημα και άλλα 11 για να επιστρέψει η απάντηση.Οι ερευνητές ανέφεραν μάλιστα δύο συγκεκριμένα άστρα: Epsilon Eridani και Tau Ceti. Η θεωρία τους ήταν συναρπαστική: μήπως κάποιος είχε ακούσει τις πρώτες ραδιοεκπομπές της ανθρωπότητας και μας τις είχε στείλει πίσω;
Κι αν η απάντηση είχε φτάσει, αλλά κανείς δεν την αναγνώρισε;
Υπάρχει βέβαια μια σημαντική λεπτομέρεια. Η εργασία του 1962 παρουσίαζε μια υπόθεση, όχι απόδειξη εξωγήινης επικοινωνίας. Οι ηλεκτρικές διαταραχές μπορούν να έχουν φυσικές ή ανθρώπινες αιτίες, ενώ μια χρονική σύμπτωση δεν αρκεί για να αποδείξει ότι δύο σήματα συνδέονται.
Παρόλα αυτά, η ιστορία δεν επινοήθηκε στο διαδίκτυο. Οι μαρτυρίες του Tesla υπάρχουν, τα πειράματα του Todd καταγράφηκαν και η εργασία των δύο μηχανικών περιλαμβάνεται σε μεταγενέστερη επιστημονική βιβλιογραφία της NASA.
Το ερώτημα που μένει είναι σχεδόν ενοχλητικά απλό… αν κάποιος απάντησε πράγματι στις πρώτες εκπομπές μας, θα ήμασταν τότε αρκετά εξελιγμένοι για να τον αναγνωρίσουμε; Ή μήπως τον περάσαμε για παράσιτο και συνεχίσαμε να αλλάζουμε συχνότητα;
Αφήστε μια απάντηση