Acoustic Kitty: Το μυστικό σχέδιο της CIA με γάτες-κατασκόπους

Η CIA είχε έναν μυστικό πράκτορα που… νιαούριζε

•

Την επόμενη φορά που μια αδέσποτη γάτα θα πλησιάσει το τραπέζι σας ενώ συζητάτε κάτι εμπιστευτικό, θυμηθείτε ότι κάποτε η CIA είχε σκεφτεί ακριβώς αυτό το σενάριο… Μόνο που η γάτα δεν θα ενδιαφερόταν για το φαγητό σας, αλλά για τη συζήτησή σας.

Όσο κι αν ακούγεται σαν σενάριο κωμωδίας με πρωταγωνιστή έναν τετράποδο Τζέιμς Μποντ, το πρόγραμμα «Acoustic Kitty» υπήρξε πραγματικά. Και κάποιοι άνθρωποι πληρώνονταν για να το κάνουν πραγματικότητα.

Acoustic Kitty: Ο πιο απρόβλεπτος πράκτορας της CIA

Βρισκόμαστε στη δεκαετία του 1960, όταν ο Ψυχρός Πόλεμος είχε εξελιχθεί σε έναν διαγωνισμό κατασκοπευτικής παράνοιας μεταξύ ΗΠΑ και Σοβιετικής Ένωσης. Οι μυστικές υπηρεσίες αναζητούσαν διαρκώς νέους τρόπους παρακολούθησης, ακόμη κι αν αυτοί απαιτούσαν να ξεπεράσουν τα όρια της κοινής λογικής.

Το 1964, η CIA άρχισε να εξετάζει μια ασυνήθιστη ιδέα. Αν ένας άνθρωπος που πλησίαζε δύο Σοβιετικούς πράκτορες μπορούσε να κινήσει υποψίες, ποιος θα υποψιαζόταν μια γάτα που περιφερόταν δίπλα τους;

Η ιδέα είχε μια ανατριχιαστική πρακτική εφαρμογή. Σύμφωνα με την επίσημη περιγραφή της CIA, στο αυτί μιας γάτας εμφυτεύτηκε μικρόφωνο, κάτω από το δέρμα της τοποθετήθηκε ένας μικροσκοπικός πομπός και μέσα στο τρίχωμά της ενσωματώθηκε μια κεραία.

Το ζώο είχε μετατραπεί σε ένα ζωντανό σύστημα υποκλοπής συνομιλιών, χωρίς φυσικά να έχει ενημερωθεί για τη νέα του επαγγελματική σταδιοδρομία.

Η CIA είχε υπολογίσει τα πάντα, εκτός από τη γάτα

Από τεχνολογικής πλευράς, το εγχείρημα παρουσίαζε ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Από επιχειρησιακής, όμως, υπήρχε ένα μικρό πρόβλημα: η γάτα ήταν γάτα.

Στις δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν, το ζώο δεν ακολουθούσε με την απαιτούμενη συνέπεια τις οδηγίες των εκπαιδευτών του. Μπορούσε να κινηθεί προς συγκεκριμένες κατευθύνσεις, αλλά όχι με την αξιοπιστία που απαιτούσε μια πραγματική κατασκοπευτική αποστολή.

Προφανώς, κανείς δεν είχε εξηγήσει στους σχεδιαστές του προγράμματος ότι ακόμη και μια γάτα που ζει χρόνια στο σπίτι μας μπορεί να αγνοήσει επιδεικτικά το όνομά της.

Η CIA μπορούσε να κατασκευάσει τον κατάλληλο εξοπλισμό, αλλά δεν μπορούσε να εξασφαλίσει τη συνεργασία του πράκτορά της.

Το μυστηριώδες τέλος της γάτας-κατασκόπου

Μία από τις πιο διαδεδομένες ιστορίες γύρω από το Acoustic Kitty προέρχεται από τον πρώην αξιωματούχο της CIA Βίκτορ Μαρτσέτι. Σύμφωνα με τη δική του αφήγηση, η γάτα χτυπήθηκε από ταξί κατά την πρώτη δοκιμή της σε εξωτερικό χώρο.

Η εκδοχή αυτή αναπαράχθηκε επί δεκαετίες, όμως αμφισβητήθηκε από άλλους ανθρώπους που γνώριζαν το πρόγραμμα. Η ίδια η CIA υποστηρίζει σήμερα ότι η ιστορία ξεκίνησε ως αστείο, ότι το ζώο επέζησε και ότι ο εξοπλισμός αφαιρέθηκε χειρουργικά.

Το βέβαιο είναι ότι το πρόγραμμα τερματίστηκε το 1967, χωρίς η γάτα να χρησιμοποιηθεί σε πραγματική επιχειρησιακή αποστολή.

Τι αποκαλύπτουν τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα

Ένα υπηρεσιακό υπόμνημα του Μαρτίου του 1967, που βρίσκεται στο National Security Archive, επιβεβαιώνει την ύπαρξη του προγράμματος. Παρά τα λογοκριμένα τμήματά του, καταγράφει τόσο την επιστημονική πρόοδο όσο και την εκτίμηση ότι η συγκεκριμένη τεχνική δεν ήταν πρακτικά αξιοποιήσιμη στις επιχειρήσεις.

Το Acoustic Kitty, λοιπόν, δεν ήταν μια θεωρία συνωμοσίας, αλλά μία από εκείνες τις πραγματικές ιστορίες που κάνουν τις θεωρίες συνωμοσίας να μοιάζουν λιγότερο ευφάνταστες…

Σήμερα, που οι συσκευές παρακολούθησης χωρούν σχεδόν παντού, η ιδέα μιας γάτας με ενσωματωμένο μικρόφωνο μοιάζει τεχνολογικά ξεπερασμένη. Αυτό που παραμένει εντυπωσιακό, όμως, είναι το γεγονός ότι πριν από έξι δεκαετίες κάποιοι είχαν ήδη αποφασίσει ότι ακόμη και ένα κατοικίδιο μπορούσε να αποτελέσει εργαλείο κατασκοπείας.

Ευτυχώς για την ανθρωπότητα, είχαν επιλέξει το μοναδικό ζώο που συμπεριφέρεται σαν να είναι εκείνο ο προϊστάμενος των μυστικών υπηρεσιών.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Social Media

Μέλος του Ομίλου