Το 1973 ο Λευκός Οίκος βρέθηκε μπροστά σε ένα τεχνολογικό πρόβλημα που κανένα συνεργείο δεν μπορούσε να λύσει. Κάποιος είχε κάνει μια κρίσιμη συνομιλία του Αμερικανού προέδρου να ακούγεται σαν χαλασμένο ραδιόφωνο. Όχι για δύο δευτερόλεπτα. Για δεκαοκτώμισι ολόκληρα λεπτά.
Αν υπήρχε τότε το περίφημο κουμπί «αναίρεση», θα είχε αποκτήσει τον πιο απαιτητικό πελάτη της ιστορίας του…
Τα 18,5 χαμένα λεπτά του Νίξον αποκαλύπτονται στο δικαστήριο
Στις 21 Νοεμβρίου 1973, ο δικηγόρος του Ρίτσαρντ Νίξον, Φρεντ Μπούζαρντ, ανακοίνωσε ενώπιον του δικαστή Τζον Σίρικα ότι σε μία από τις ηχογραφήσεις που είχε ζητήσει η Δικαιοσύνη υπήρχε ένα ανεξήγητο κενό. Στη θέση της συνομιλίας ακουγόταν ένας επίμονος ηλεκτρονικός βόμβος.
Το περιστατικό καταγράφεται σε επίσημο υπόμνημα της ειδικής εισαγγελίας του Watergate.
Η ηχογράφηση προερχόταν από τη 20ή Ιουνίου 1972, όταν ο Νίξον συναντήθηκε με τον προσωπάρχη του, Χ. Ρ. Χάλντεμαν, στο γραφείο του στο Old Executive Office Building. Τρεις ημέρες νωρίτερα είχαν συλληφθεί οι διαρρήκτες που εισέβαλαν στα γραφεία του Δημοκρατικού Κόμματος, στο συγκρότημα Watergate.
Οι χειρόγραφες σημειώσεις του Χάλντεμαν έδειχναν ότι στη συνάντηση συζητήθηκαν η διάρρηξη και η επικοινωνιακή αντίδραση του Λευκού Οίκου. Επομένως, δεν επρόκειτο για μια αδιάφορη κουβέντα περί καιρού. Το τι ακριβώς ειπώθηκε στο διαγραμμένο κομμάτι παραμένει άγνωστο…
Επτά πρόεδροι, επτά θάνατοι: Η κατάρα που χτυπούσε τον Λευκό Οίκο κάθε 20 χρόνια
Η γραμματέας του Νίξον και τα… ακροβατικά
Η εξήγηση που έμεινε στην ιστορία ήρθε από τη Ρόουζ Μέρι Γουντς, την προσωπική γραμματέα του Νίξον. Κατά τη μαρτυρία της, ενώ απομαγνητοφωνούσε την ηχογράφηση, χτύπησε το τηλέφωνο. Προσπάθησε να απαντήσει, έχοντας το πόδι της στο πεντάλ του μαγνητοφώνου, και πάτησε κατά λάθος το χειριστήριο εγγραφής, σβήνοντας μέρος της αρχικής συνομιλίας.
Στις 26 Νοεμβρίου κλήθηκε να αναπαραστήσει το περιστατικό. Η στάση που χρειάστηκε να πάρει ήταν τόσο άβολη ώστε έμεινε γνωστή ως «Rose Mary Stretch».
Η εργονομία των γραφείων είχε μόλις αποκτήσει έναν εντελώς απρόσμενο ρόλο στην αμερικανική πολιτική ιστορία. Υπήρχε όμως ένα μικρό πρόβλημα. Η Γουντς υποστήριζε ότι ενδεχομένως είχε σβήσει περίπου τέσσερα ή πέντε λεπτά. Όχι δεκαοκτώμισι…
Πέντε διαγραφές και κανένας υπεύθυνος
Τον Ιανουάριο του 1974, οι ειδικοί ήχου που εξέτασαν τη μαγνητοταινία κατέληξαν σε ένα ακόμη πιο ενδιαφέρον συμπέρασμα. Το κενό δεν είχε δημιουργηθεί με μία συνεχή ενέργεια. Τα τεχνικά ίχνη έδειχναν τουλάχιστον πέντε ξεχωριστούς χειρισμούς του μαγνητοφώνου.
Η εξήγηση του ενός αδέξιου πατήματος είχε πλέον σοβαρό πρόβλημα… Ωστόσο, το πόρισμα δεν αποδείκνυε ποιος πραγματοποίησε τις διαγραφές ή με ποιο κίνητρο. Ούτε οι μεταγενέστερες προσπάθειες των αμερικανικών Εθνικών Αρχείων κατάφεραν να ανακτήσουν την αρχική συνομιλία.
Το σκάνδαλο Watergate οδήγησε τελικά τον Νίξον σε παραίτηση, στις 9 Αυγούστου 1974. Η υπόθεση της ηχογράφησης αποτέλεσε μέρος της μεγάλης κρίσης εμπιστοσύνης, χωρίς να αποδειχθεί ποτέ ποιος εξαφάνισε τα συγκεκριμένα λεπτά.
Πενήντα τρία χρόνια μετά τη δημόσια αποκάλυψη, γνωρίζουμε πότε έγινε η συνομιλία, ποιοι συμμετείχαν και πόσες φορές χρειάστηκε να χρησιμοποιηθούν τα χειριστήρια για να αλλοιωθεί η ταινία. Αυτό που εξακολουθούμε να μη γνωρίζουμε είναι ποιος είχε τόσο μεγάλο πρόβλημα με όσα ακούγονταν εκείνα τα 18,5 λεπτά – ή αν αυτός ήταν πράγματι ο λόγος που σβήστηκαν…
Ο Ομπάμα εγγονός του Χίτλερ και απόγονος των Rothschild; Η θεωρία που εμπλέκει και τη Μέρκελ





